101 . حسد 529 - زيانهاى حسد قرآن : « و از شرّ و گزند حسود آن گاه كه حسادت ورزد » . حديث : 1595 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل به موسى بن عمران فرمود : حسود از نعمتهاى من ناراحت است و از قسمتى كه براى بندگانم مقرر داشته‌ام رويگردان . 1596 امام على عليه السلام : حسادت ، زندان روح است . 1597 امام على عليه السلام : حسادت ، بدترين بيمارى است . 1598 امام على عليه السلام : حسد ، سر آمد رذيلت‌هاست . 1599 امام على عليه السلام : آفرين بر حسادت ! چه عدالت پيشه است ! پيش از همه صاحب خود را مىكشد ! 1600 امام على عليه السلام : ثمرهء حسادت ، رنج و بدبختى در دنيا و آخرت است . 1601 امام على عليه السلام : حسود ، زوال نعمت از محسود را براى خود نعمت مىداند . 1602 امام على عليه السلام : ستمگرى چون حسود نديدم ، كه به ستمديده شبيه‌تر باشد : جانى سرگردان دارد و دلى بيقرار و اندوهى پيوسته . 1603 امام على عليه السلام : آنچه حسود [ از حسادت خود ] مىكشد ، او را بس است . 1604 امام على عليه السلام : حسود ، پُر حسرت است ، و گناهانش مضاعف . 1605 امام على عليه السلام : حسود ، آقا و سرور نمىشود . 530 - هر صاحب نعمتى محسود است 1606 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در برآوردن نيازهاى خود از كتمان كمك گيريد ، زيرا هر صاحب نعمتى محسود واقع مىشود . 531 - حسادت و ايمان 1607 امام باقر عليه السلام : هر آينه حسد ايمان را مىخورد ، همان گونه كه آتش هيزم را مىخورد . 1608 امام صادق عليه السلام : از حسادت كردن به يكديگر بپرهيزيد ؛ زيرا كفر ، ريشه‌اش حسادت است . 532 - نشانهء حسود 1609 امام صادق عليه السلام : لقمان به فرزندش گفت : حسود را سه نشانه است : پشت سر غيبت مىكند ، در حضور تملّق مىگويد و از گرفتارى ديگران شاد مىشود .